در یک مطالعه موردی بر روی یک بیمار ۶۰ ساله که دندان جلویی خود را به دلیل بیماری پریودنتیت پیشرفته از دست داده بود، روند درمان با استفاده از این تکنولوژی به شرح زیر بود:

1. ارزیابی و کشیدن دندان آسیب‌دیده: ابتدا دندان غیرقابل نگهداری کشیده شد و وضعیت استخوان فک به دقت ارزیابی گردید.
2. بازسازی استخوان فک (تکنیک GBR):به دلیل تحلیل شدید استخوان، جراح از تکنیک بازسازی هدایت‌شده استخوان (GBR) با استفاده از مواد پیوند استخوان (به صورت بلوک و گرانول) و یک غشای محافظ قابل جذب برای بازسازی دقیق ناحیه استفاده کرد.
3. دوره انتظار برای بهبودی (۶ ماه): به مدت شش ماه به استخوان فرصت داده شد تا به طور کامل بهبود یافته و با مواد پیوندی جوش بخورد.
4. کاشت ایمپلنت با اتصال مورس تیپر: پس از اطمینان از آمادگی استخوان، ایمپلنت با اتصال مورس تیپر در محل دقیق کاشته شد.
5. قرار دادن روکش موقت (۳ ماه): یک روکش موقت اکریلیک به مدت سه ماه روی ایمپلنت قرار گرفت تا به فرم‌دهی و حفظ زیبایی لثه کمک کند.
6. نصب روکش دائمی و نهایی: پس از سه ماه، روکش موقت با روکش دائمی و نهایی جایگزین شد که از نظر زیبایی و عملکرد کاملاً مشابه دندان طبیعی بود.